Charakterystyka zaburzeń nerwicowych

Zaburzenia nerwicowe są najczęstszymi zaburzeniami zdrowia. Powstają w wyniku określonych procesów psychicznych.

W Polsce obowiązuje definicja opracowana przez Światową Organizację Zdrowia i umieszczona w klasyfikacji ICD-10 w 1992 roku. Zgodnie z nią zaburzenia nerwicowe to "zaburzenia psychiczne nie mające żadnego widocznego podłoża organicznego, w których nie dochodzi do zakłócenia oceny realności, a pacjent - zdając sobie sprawę z tego, które z przeżyć mają charakter chorobowy - nie ma trudności w rozróżnieniu między subiektywnymi, chorobowymi doświadczeniami a realnością zewnętrzną. Zachowanie może być nawet znacznie zaburzone, pozostaje jednak w granicach akceptowanych społecznie. Nie dochodzi do dezorganizacji osobowości. Podstawowymi objawami są: silny lęk, objawy histeryczne, fobie, objawy obsesyjne i kompulsyjne oraz depresja. Zaburzenia te zostały połączone w jedną grupę z zaburzeniami związanymi ze stresem i zaburzeniami występującymi pod postacią somatyczną (somatoform disorders)" (ICD - 10, 1997, s. 117).

 

Przeczytaj również:

Skuteczność psychoterapii w leczeniu nerwicy

Różnorodność objawów nerwicowych